Haar proximusnummer doet het niet, dus daar is ze - hopelijk slechts tijdelijk - niet bereikbaar op.
Internet is er ook niet zodat de communicatie beperkt is.
Sms'en met haar Ghanese nummer kan wel, maar niet onbeperkt natuurlijk.
Haar papa heeft haar gebeld via skype (betalende versie). Zelf moet ik nog even uitzoeken hoe dat werkt.
Hoewel ze vertelt dat haar gastgezin heel lieve mensen zijn, heeft ze het vandaag toch moeilijk (gehad).
Normaal denk ik, want na de cultuurshock in Accra, begint het echte werk nu pas. Zonder andere AFS'ers, zonder AFS begeleiders, helemaal alleen in een vreemd dorpje in een ver land, ver van alles wat haar vertrouwd is.
Dan mogen je gastouders en -broers (het zijn er 6!) nog zo lief zijn, het is wennen!
Ik hoop dat ik haar wat kunnen steunen heb en dat het de komende dagen alleen maar beter gaat. Alle begin is moeilijk.
Yenthe zegt dat Laura een sterke meid is en dat ze dat goed gaat doen. En ik geloof hem volledig, al was het daarstraks met een klein hartje...
Als je wil brieven sturen, kleef je best een A PRIOR sticker en de juiste postzegel(s).
Wie graag haar Ghanese nummer wil, kan reageren via de blog of facebook. Een sms kost mij (via Mobile Vikings) ongeveer 20 eurocent.
Tot de volgende!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten