Laura-nieuwsjes

Hier zijn we weer met wat nieuws over Laura.

Terwijl haar klasgenoten examens afleggen, is zij met vrienden naar Cape Coast.

Cape Coast ligt - verrassing! - aan de kust, zo'n 120 km ten zuiden van de hoofdstad Accra.

Cape Coast beach

Ze bezochten er Kakum National Park en zagen er apen en krokodillen. Laura kon zelfs een aap aanraken.

Na de vakantie gaat ze nog eens langs op school om afscheid te nemen.  Na Kerstmis zal Laura vrijwilligerswerk doen in een weeshuis of kleuterschool.

Kakum National Park - krokodil

Kakum National Park

Ze heeft het daar naar haar zin.  Ze geniet van de leuke dingen en leert leven met de minder leuke.  Ghanezen zijn niet zo georganiseerd als wij en ze zijn verre van stipt :-)

Vorig weekend werd er in haar kerk een nieuw liedje (in het Twi) voorgesteld. Ze zong en danste samen met de andere vrouwen van de kerk, allemaal in het zelfde mooie kleedje. Over een aantal maanden wordt de officiële clip opgenomen en Laura zal er ook in dansen. Haar foto komt op de cover van de cd :-)

 

Tijdens de trip naar het Noorden in november, werden ze uitgenodigd door de chief van het dorpje Dalun en woonden ze een Moslimfeest bij.  De naamgevingsceremonie van een pasgeboren tweeling. 

                               

Haar kamer raakt gedecoreerd dank zij de brieven en kaartjes die ze krijgt.

Ontbijt in Cape Coast

 

Banku maken (of was het nu fufu?)

Nu ze niet meer op school zit en àls ze niet op reis is, helpt ze mee in de winkel van haar ouders. Boeken verkopen, met wat hulp van de grote broers als ze iets niet verstaat.

Telefoneren met een Ghanees is voor Laura heel moeilijk, voor haar zijn ze zo goed als onverstaanbaar via de telefoon.

Morsen!

 

 

 

 

 

Tijdens een autorit met één van haar broers, werden ze tegengehouden door de politie.  De wagen werd gecontroleerd en er werden kogels gevonden (haar papa jaagt). Daarop onderzocht de politie de wagen grondig, op zoek naar wapens (die er niet in lagen).  Het hele gebeuren duurde een uur en ondertussen stond Laura te bakken in de vlakke zon. Gelukkig bood een politieman water aan.  De politie, ook in Ghana uw vriend! :-)

Over de reis naar het Noorden heb ik nog niet (veel) verteld.

Samen met de andere AFS'ers en twee begeleiders trok ze van 15 tot 21 november dus naar het noorden. Eerst naar Kumasi waar ze al eerder geweest is.

In een dorpje niet ver van Kumasi bezochten ze een atelier waar kralen gemaakt worden en konden nadien de afgewerkte producten bekijken en kopen.

 

Laura koos ook een symbool dat ze op stof stempelde.

Links Laura haar symbool. Het betekent dat ze een goede moeder is.

 

De tocht bracht hen bij de Kintampo Falls. Koele verfrissing maar teveel opdringerige Ghanese jongens voor Laura.

    

Tijdens de trip zag ze antilopes en zwijnen (Pumba zonder Timon) en kwam ze langs de oudste moskee van het land.

 

Benieuwd hoe Kerstmis en Nieuwjaar zullen verlopen daar.  Kerst wordt er blijkbaar niet zo erg gevierd. 

Onze kerstcadeautjes zitten in de doos die over enkele dagen richting Nkawkaw vertrekt. De inhoud zal voor vele blije gezichten en gezichtjes zorgen, denk ik.

'k Moet nog zeggen van Laura dat ze België heel erg mist.

Ik wens jullie allemaal een fijne eindejaar en een fantastisch 2014! 

Maak al jullie dromen waar xxx

Op vakantie

Deze week is Laura met vakantie in eigen land. Met alle Afs'ers trekt ze naar het Noorden voor een trip van 6 dagen.

Van school komt niet veel in huis.  Het is mid term geweest en dan duurt het altijd al een tijdje eer alle leerlingen en leerkrachten terug op school zijn. Laura is ook naar Accra geweest om haar identiteitskaart af te halen. Ze ging met de andere Belgische Laura en samen logeerden ze bij Jana die in een gastgezin in Accra verblijft. En nu de school terug op kruissnelheid is, is zij er weer een week niet :-)

Laura belooft al een paar weken dat ze foto's gaat mailen, maar 't komt er niet van...

Ik moest trouwens bloggen van Laura haar moeke. Ze vond dat ik veel te weinig schrijf.  Bij deze :-)

Had ik al verteld van de doos? Na een omzwerving van 14 dagen langs Zuid-Afrika is ze goed aangekomen. De chips was wel plat, maar al de rest was intact.
In Accra had ze ook al chipsvoorraad aangelegd en broodje met salami gegeten. Dat zal deugd gedaan hebben na de rijst en kip en fufu.

Vorig jaar gingen alle broers nog weg, naar school voor een paar weken/maanden. Nu gaat er maar 1 broer meer naar school. Maar alle anderen blijven blijkbaar.

Ze is naar Kintampo falls geweest maar daar lieten de Ghanese jongens hen niet met rust.

De blog van de andere Laura kunnen jullie hier lezen: http://lauraabenainghana.blogspot.be/

Hopelijk binnenkort foto's.

Ghana of Zuid-Afrika?

Als ik het goed begrepen heb, zit Laura dit weekend in Akim Oda, bij de andere AFS-Laura.
Midden november gaat ze 6 dagen reizen met alle AFS'ers.
En hoewel het schooljaar nog maar net gestart is, heeft ze nu geen les tot woensdag.  Schoon leven daar!

Met Laura gaat het goed.  Ze gaat naar school, tenzij ze geen zin heeft :-)
Er wordt wel eens gezegd dat AFS staat voor Another Fat Student maar Laura weegt nu 4 kilo minder dan 2 maanden geleden.

De doos die we via DHL verzonden op 15/10 was nog steeds niet aangekomen. Ondertussen weten we waarom: ze stond al een dag of 9 in Zuid-Afrika.  Klein beetje uit de richting wel, maar ze zou nu onderweg zijn naar de juiste bestemming.

Ik had jullie nog wat foto's beloofd, maar veel zijn het er niet.  De foto's van de trip naar Kumasi heb ik nog niet.

Offerfeest: 's ochtends nog aan de ketting, 's avonds op Laura's bord.

Kokosnoot

'Belgium'

Grote broer Mulphies, altijd mooi uitgedost

Dit stofje is ondertussen een kleedje

Grote en kleine Akua

Pearl en Laura in doordeweeks schooluniform

Zusjes Princella en Pearl

Nog een zus van Pearl en Princella (denk ik)

In de klas met vriendin Martha.  Laura met vrijdags uniform

De kleinste heet Kwame

Na 6 uur bij de kapper!

Bananenchips

Vanaf morgen knijpen we er ook een weekje tussenuit, naar Marrakech.

Tot later!

Nog 245 dagen!

Lang geleden!

Inmiddels is Laura goed hersteld van malaria en is ook voor haar het schooljaar gestart. Welke richting ze doet, weet ze niet. Het is vooral veel zitten. Zelfs wanneer er sport op het programma staat. Voetballen met 1 bal op een overvol veld jongens die het spel spelen alsof hun leven ervan afhangt, het is niet aan Laura besteed. Zij koos voor volleybal, maar zat 3 uur aan de kant naar de voetballers te kijken wegens… geen bal…

Ondertussen heeft ze wél al gevoetbald met de jongens! Eerst werd ze nog van het veld gestuurd met "obruni (= blanke), je kan er niks van, ga van het veld af".
"Niet met mij!", dacht Laura en ging toen voluit, in de brandende zon :-)

De trip naar Kumasi was heel leuk, maar viel last minute nog bijna in het water. Nooit geweten waarom maar AFS Ghana had op vrijdag tot driemaal toe laten weten aan Laura’s Daddy dat ze niet mee mocht. Ook nooit geweten hoe het dan in orde gekomen is, maar in ieder geval mocht Laura vorige zondag dan toch mee. Ze bezochten een museum met een gids, aten pizza en bezochten een festival. In het Twi, dus onverstaanbaar. Laura schrok van de vele blanke aanwezigen, allemaal getooid in Ghanese kledij.
Eveliene die een paar dagen bij haar verbleef, is inmiddels terug in België. Haar avontuur van 2 maanden zit er ginder op, maar ze kijkt vast terug op een prachtig avontuur.

Twi is ontzettend moeilijk voor Laura. Sommige lettercombinaties zijn volgens haar onmogelijk uit te spreken. Er wordt dan al eens gedacht dat ze ermee spot, terwijl ze gewoon haar best staat te doen de woorden/letters er zo goed mogelijk uit te krijgen.
We hebben ook net een doos via DHL verzonden. Wat erin zit, verklap ik lekker niet want Tremelose meisjes in Ghana lezen deze blog ook :-)

Wat heb ik nog zoal vernomen?
In huis heeft Laura geen stromend water. Er zijn wel 2 regenputten waarvan 1 achter het huis. Ook worden overal emmers gezet om water op te vangen nu het zoveel regent. Haar haar wassen doet ze met emmer en beker/gietertje (?), duurt een uur en kost 2 emmers water.

Vorige dinsdag vierden ze ook in Ghana het offerfeest. Ik kreeg 's ochtends een foto van een schaap dat geofferd zou worden. Laura wou liever geen getuige zijn van het slachten. Gelukkig gebeurde dat toen ze op school zat. Het was wel héél lekker.
En die dag was er nog feest: Ghana won met 6-1 van Egypte. De terugwedstrijd in Caïro wordt pas op 19 november gespeeld, maar Ghana is dichtbij deelname aan het WK volgend jaar.

Foto's volgen in een volgend bericht want het internet in het internetcafé was gisteren te traag om foto's door te sturen. Maar we kijken ernaar uit, want er zijn foto's van het prachtige gele schooluniform waar iedereen Laura zo mooi mee vindt.
Op school doet ze het goed en haalt ze hoge punten. Er wordt dan ook duchtig van haar afgeschreven :-)

Vandaag is het zondag en dan gaat ze naar de kerk. Liefst met broer Andrew want hij gaat naar een Engels gesproken viering. Er wordt gezongen en gedanst en Laura doet mee! Haar mommy gaat naar een andere kerk waar de mis in het Twi is, dat is minder leuk voor Laura.

Tot de volgende, mét foto's!

En toen was er... malaria

Gisteren hadden we Laura nog via skype gesproken en vanochtend liet ze weten dat ze 's nachts overgegeven had.  Eerder in de week had ze keelpijn en een verstopte neus.
Mommy vond het beter van niet naar school te gaan en later op de dag is ze met broer Rashid naar het ziekenhuis gegaan.  Via een bloedstaal kreeg ze de diagnose: malaria!

Ondanks de Lariam-pillen, het muggennet en Deet dus toch malaria gekregen...
Ze heeft nu pillen: 5 's ochtends, 5 's avonds. Ze heeft het koud, zweet en heeft buikpijn momenteel.  Hopelijk betert het snel.

Vandaag was de eerste schooldag, maar dus niet voor Laura helaas.

Vorige week kreeg ze een rondleiding in haar school en volgde ze de Engelse les. Ze omschrijft het niveau als tweede jaar humaniora. Ze krijgt een geel uniform waarvan ze vreest dat het heel doorschijnend is :-)

12 en 13 oktober staat een trip naar Kumasi gepland met Eveliene, grote broer en nog een aantal AFS'ers uit België, Frankrijk en de Verenigde Staten.
Zou ze tegen die tijd al beter zijn? Ik hoop het want ze kijkt hier erg naar uit!

Met Eveliene wil ze ook Belgisch koken voor haar gastgezin.  Op de markt heeft ze goed rondgekeken en bloemkool met witte saus behoort tot de mogelijkheden.

Vorig week kreeg ze ook een elektrische schok die van haar hand tot in haar voeten ging! Ze maakt wat mee!

Wat haar erg getroffen heeft, was een begrafenis waar ze naartoe ging.  Ze wist niet wat er te gebeuren stond, dacht dat ze naar een feestje ging en voor ze het wist, stond ze bij de overledene.

In haar kamer heeft ze een matras, een tafel en kastje.  Daarnaast ook een wasmachine, een flatscreen tv, een fornuis, ventilator en 3 koelboxen, ... allemaal nog in de originele verpakking. Wassen doen ze met de hand in een emmer en koken gebeurt buiten op houtskool. 
Ze leert ook haar kleren zelf te wassen nu, maar de handigheid is er nog niet helemaal.  Zo heeft ze in ieder geval iets om handen. Het feit dat ze zo weinig kan/mag doen blijft haar parten spelen.

Tijd om te genezen en naar school te gaan dus!

Ondertussen rijgt ze de huwelijksaanzoeken aan mekaar.  Van de jongen naast haar in de klas tot de pastoor op de begrafenis.


Veel beterschap, lieve Laura! xxx

"Waarom doe ik dit ook al weer, mama"?

Er zijn zo van die momenten dat het wat moeilijker gaat, dat je je thuis mist en dat je alle mensen die je graag ziet en die jou graag zien oneindig lang zou willen knuffelen.  En dan vraag je je al eens af 'wat doe ik hier eigenlijk?' Zo ook Laura in de loop van vorige week.

Wat zouden jullie antwoorden?

Uiteindelijk blijkt het dan een dip(je) te zijn dat enkele uren later weer over is. Dan zijn er weer leuke dingen te vertellen en worden er plannen gemaakt.

Over school is er nog niks geweten, behalve de mogelijke studierichtingen. School zou in oktober starten.  To be continued :-)

Ondertussen heeft Laura kennis gemaakt met de periodes zonder elektriciteit en hevige onweders. Haar matras trilde ervan!

De eerste brief is ook aangekomen, van onze lieve vriendin Greet.  Hij deed er exact 16 dagen over.

Culinair

Het ontbijt bestaat uit brood (droog) en koffie.

De lunch is doorgaans kip met rijst en het avondeten een soort soep/stoverij met rijst of noedels.  Fufu wordt ook vaak gegeten maar telkens het gezin dat eet, krijgt Laura noedels die ze heel lekker vindt (lijkt op Aiki noedels).

Watermeloen en appelsienen zijn overheerlijk en laat dat eerste nu net Laura haar lievelingsfruit zijn.  Mits nog een paar maanden geduld kan ze smullen van haar andere lievelingsfruit: mango!

Natuur en milieu

's Nachts zijn de krekels luid en duidelijk aanwezig. Op een nacht kreeg Laura bezoek van een kleine hagedis in haar kamer. Verder zijn er ook heel grote hagedissen en hele kleine miertjes.

Het gezin telt niet alleen 6 zonen, maar ook 4 honden, 4 pups, 4 katten en een baby geitje.

Dirk moet maar niet naar Ghana gaan met zijn 'Groenen', zei ze.  Alle afval wordt op straat gegooid.  Heel moeilijk als je dat niet gewoon bent maar wel moet omdat er geen vuilnisbakken te vinden zijn.  Elke avond worden de straten wel netjes gepoetst, maar aan sorteren wordt niet gedaan.

Omgeving

Haar huis is dicht bij een brug gelegen.  Het lawaai van auto's, de overijverige krekels én de televisie die de ganse nacht blijft opstaan, maken dat Laura slaapt met de oortjes van haar ipod. Het huis is trouwens niet in Nkawkaw, maar ongeveer 5 à 10 minuten rijden daar vandaan.  In Nkawkaw bevinden zich de winkels van mommy en daddy.  Naast één van de winkels waar Laura overdag zit, is een cd en dvd winkel.  Dat is dus de ganse dag ambiance met Ghanese muziek.

Plannen

Voor zover ik begrepen had, zou Laura vandaag meegaan naar de kerk, maar het zou ook kunnen dat ze op stap is met haar daddy die doorgaans op zondag altijd wel ergens naartoe rijdt.

Op het programma staat ook de kleermaker.  Ze maken er prachtige kleding en Laura wil graag een kleedje in Afrikaanse stof.

Misschien zit er zelfs een festival in Kumasi in maar op aanraden van haar broer zal ze eerst met daddy overleggen of het mag.

En Evelien heeft ook nog ge-sms't om binnenkort af te spreken. 

Afspreken met haar AFS-genoten ligt wat moeilijker omdat de dichtstbijzijnde op zo'n 6 uur rijden woont.

Leuke vooruitzichten dus!

En tot slot: wist je dat deze blog gelezen wordt in België, de Verenigde Staten, Nederland, het Verenigd Koninkrijk, Ghana, Polen, Guatemala, Peru en Oekraïne?

Akua 2

Vanmiddag via facebook messenger: 'mama, moet jij niet bloggen?'.

Dus ziehier blogje op verzoek van de dochter :-)

Sinds dinsdag is Laura in haar gastgezin. Ze woont er samen met een aantal van de 6 broers, mama, papa en 2 (tiener)meisjes waarvan ze nog niet weet wie dat zijn. Eentje ervan gaat naar school en samen zorgen ze voor het eten.

Overdag gaat Laura mee naar één van de winkels van de ouders. Ze hebben elk een winkel in papierwaren/schoolgerief. De jongens helpen er ook.

Laura zelf mag weinig tot niks doen, al zou ze dat liever wel doen. Niks doen en zitten leidt tot teveel nadenken, zegt ze.

Als de broers haar laten helpen en mama ziet het, moet ze weer gaan zitten. Helpen koken kan ook niet, want als ze van de winkel thuis komen, is het eten klaar.

Ook haar was is gedaan als ze 's ochtends (vroeg!) opstaat.

Ze zal dus op één of andere manier moeten duidelijk maken dat ze graag wil helpen, iets om handen wil.

Ze heeft er een eigen kamertje. Zich wassen doet ze in een emmer en het verlangen naar een douche groeit met de dag :-)

Over school weet ze nog niets. Alles op z'n tijd in Ghana.

Gisteren zouden ze naar Kumasi gaan, maar dat ging niet door.

Morgen gaan ze normaal naar de geboortestad van haar papa, maar het zal ook pas morgen blijken of dat dan daadwerkelijk doorgaat.

Gisterenavond kwam Yenthe bij ons frietjes eten (vrijdag = frietjesdag) en daarna hebben we vrij lang met Laura gebeld. Het gaat allemaal al wat beter. Het is niet van vandaag op morgen dat je went aan een volledig nieuwe omgeving, nieuwe mensen, andere gebruiken en gewoontes. Maar ze stelt het dus goed, er wordt veel onderling geplaagd en gelachen en ze komt goed overeen met de broers.

Vanochtend had ze een dipje en dus ging 1 broer, Mulphies Forreal, met haar naar een internetcafé voor een uurtje. Hij is nu ook mijn vriend op facebook.

Mulphies Forreal is een bijnaam, zijn echte naam ken ik niet. Laura heet nu ook niet meer Laura, maar Akua (spreek uit Akwieja). Eigenlijk is ze Akua 2 want het Vlaamse meisje van vorig jaar heette ook Akua. Ze noemen je naar je geboortedag (woensdag in Laura haar geval). Vaak beseft ze niet dat ze iets tegen haar zeggen of haar wenken, omdat ze haar niet Laura noemen.

Alle Ghanezen zijn vriendelijk. Iedereen heet haar welkom in Ghana en wil haar vriend zijn.

Over een week of twee ontmoet ze een ander Vlaams meisje, Eveliene. Zij is de dochter van mijn laatste Sabena-baas en verblijft 2 maanden in Ghana. Eveliene gaat naar het laatste jaar Ingenieur-Architect en haar trip naar Ghana is in het kader van haar thesis. Vanaf 1 oktober is ze in een dorpje vlakbij Nkawkaw. Dat zal wel iets om naar uit te kijken zijn want ze is er al sinds 23 augustus en trekt rond. Ze zal vast veel leuke en interessante info hebben om te delen met Laura.

Van muggen had ze nog geen last gehad en tot hiertoe was er al altijd elektriciteit.

Van de warmte heeft ze niet zoveel last. Het is er wel altijd zo'n 28° C, maar niet zonnig.

De noordelijke helft van Ghana kent één regenseizoen dat begint in mei en aanhoudt tot eind september. Het zuiden (waar Laura verblijft) kent twee regenseizoenen. Het eerste regenseizoen loopt van april tot begin juli, het tweede nattere seizoen valt in de maanden september en oktober. Gemiddeld valt er dan ongeveer 200 tot 250 millimeter regen per maand.

Nog een beetje aardrijkskunde:

De Republiek Ghana is een land gelegen in het westen van het continent Afrika. Ghana ligt aan de Golf van Guinea en grenst aan de landen Ivoorkust, Togo en Burkina Faso. Het landschap van Ghana bestaat vooral uit laagvlaktes aangevuld met een hoger gelegen gebied dat behoort tot de Ashanti-heuvels. Dit centraal in het zuiden gelegen gebied kent een gemiddelde hoogte van 600-700 meter boven de zeespiegel. Het hoogste punt van Ghana is te vinden in het uiterste oosten. Met 885 meter hoogte is de berg Afadjato het hoogste punt van Ghana. Belangrijk element binnen het landschap van Ghana wordt gevormd door een enorm stuwmeer, het Voltameer (met dank aan klimaatinfo.nl)

Ik vergeet waarschijnlijk nog vanalles te vertellen, maar er komen nog veel blogberichten de komende 9 maanden.

Zin om Laura te schrijven?  In de vorige blogberichten vind je haar adres en info over de postzegels.

Tot gauw!

Naar het gastgezin

Gisteren is Laura aangekomen in haar gastgezin, bij de familie Tetteh in Nkawkaw. Het was een lange rit over hobbelige wegen met maar 1 stop onderweg.

Haar proximusnummer doet het niet, dus daar is ze - hopelijk slechts tijdelijk - niet bereikbaar op.
Internet is er ook niet zodat de communicatie beperkt is.

Sms'en met haar Ghanese nummer kan wel, maar niet onbeperkt natuurlijk.
Haar papa heeft haar gebeld via skype (betalende versie). Zelf moet ik nog even uitzoeken hoe dat werkt.

Hoewel ze vertelt dat haar gastgezin heel lieve mensen zijn, heeft ze het vandaag toch moeilijk (gehad).
Normaal denk ik, want na de cultuurshock in Accra, begint het echte werk nu pas. Zonder andere AFS'ers, zonder AFS begeleiders, helemaal alleen in een vreemd dorpje in een ver land, ver van alles wat haar vertrouwd is.
Dan mogen je gastouders en -broers (het zijn er 6!) nog zo lief zijn, het is wennen!

Ik hoop dat ik haar wat kunnen steunen heb en dat het de komende dagen alleen maar beter gaat. Alle begin is moeilijk.
Yenthe zegt dat Laura een sterke meid is en dat ze dat goed gaat doen. En ik geloof hem volledig, al was het daarstraks met een klein hartje...

Als je wil brieven sturen, kleef je best een A PRIOR sticker en de juiste postzegel(s).



Wie graag haar Ghanese nummer wil, kan reageren via de blog of facebook. Een sms kost mij (via Mobile Vikings) ongeveer 20 eurocent.

Tot de volgende!

Foto's

Hallo hallo,

Vandaag nog niets gehoord van die lieve, knappe dochter van mij, maar ik verneem dat ze nog gaat skypen met het vriendje.
Hoe zou je zelf zijn hé, als je moest kiezen tussen lief en ouders? :-)

Hierbij een aantal foto's vanuit Accra. Donker weertje daar. Gisteren regende het zo hard dat ze mekaar binnen niet meer konden verstaan. "Hard regenen" krijgt plots een nieuwe dimensie!



Morgen naar daddy and mommy!