En toen was er... malaria

Gisteren hadden we Laura nog via skype gesproken en vanochtend liet ze weten dat ze 's nachts overgegeven had.  Eerder in de week had ze keelpijn en een verstopte neus.
Mommy vond het beter van niet naar school te gaan en later op de dag is ze met broer Rashid naar het ziekenhuis gegaan.  Via een bloedstaal kreeg ze de diagnose: malaria!

Ondanks de Lariam-pillen, het muggennet en Deet dus toch malaria gekregen...
Ze heeft nu pillen: 5 's ochtends, 5 's avonds. Ze heeft het koud, zweet en heeft buikpijn momenteel.  Hopelijk betert het snel.

Vandaag was de eerste schooldag, maar dus niet voor Laura helaas.

Vorige week kreeg ze een rondleiding in haar school en volgde ze de Engelse les. Ze omschrijft het niveau als tweede jaar humaniora. Ze krijgt een geel uniform waarvan ze vreest dat het heel doorschijnend is :-)

12 en 13 oktober staat een trip naar Kumasi gepland met Eveliene, grote broer en nog een aantal AFS'ers uit België, Frankrijk en de Verenigde Staten.
Zou ze tegen die tijd al beter zijn? Ik hoop het want ze kijkt hier erg naar uit!

Met Eveliene wil ze ook Belgisch koken voor haar gastgezin.  Op de markt heeft ze goed rondgekeken en bloemkool met witte saus behoort tot de mogelijkheden.

Vorig week kreeg ze ook een elektrische schok die van haar hand tot in haar voeten ging! Ze maakt wat mee!

Wat haar erg getroffen heeft, was een begrafenis waar ze naartoe ging.  Ze wist niet wat er te gebeuren stond, dacht dat ze naar een feestje ging en voor ze het wist, stond ze bij de overledene.

In haar kamer heeft ze een matras, een tafel en kastje.  Daarnaast ook een wasmachine, een flatscreen tv, een fornuis, ventilator en 3 koelboxen, ... allemaal nog in de originele verpakking. Wassen doen ze met de hand in een emmer en koken gebeurt buiten op houtskool. 
Ze leert ook haar kleren zelf te wassen nu, maar de handigheid is er nog niet helemaal.  Zo heeft ze in ieder geval iets om handen. Het feit dat ze zo weinig kan/mag doen blijft haar parten spelen.

Tijd om te genezen en naar school te gaan dus!

Ondertussen rijgt ze de huwelijksaanzoeken aan mekaar.  Van de jongen naast haar in de klas tot de pastoor op de begrafenis.


Veel beterschap, lieve Laura! xxx

"Waarom doe ik dit ook al weer, mama"?

Er zijn zo van die momenten dat het wat moeilijker gaat, dat je je thuis mist en dat je alle mensen die je graag ziet en die jou graag zien oneindig lang zou willen knuffelen.  En dan vraag je je al eens af 'wat doe ik hier eigenlijk?' Zo ook Laura in de loop van vorige week.

Wat zouden jullie antwoorden?

Uiteindelijk blijkt het dan een dip(je) te zijn dat enkele uren later weer over is. Dan zijn er weer leuke dingen te vertellen en worden er plannen gemaakt.

Over school is er nog niks geweten, behalve de mogelijke studierichtingen. School zou in oktober starten.  To be continued :-)

Ondertussen heeft Laura kennis gemaakt met de periodes zonder elektriciteit en hevige onweders. Haar matras trilde ervan!

De eerste brief is ook aangekomen, van onze lieve vriendin Greet.  Hij deed er exact 16 dagen over.

Culinair

Het ontbijt bestaat uit brood (droog) en koffie.

De lunch is doorgaans kip met rijst en het avondeten een soort soep/stoverij met rijst of noedels.  Fufu wordt ook vaak gegeten maar telkens het gezin dat eet, krijgt Laura noedels die ze heel lekker vindt (lijkt op Aiki noedels).

Watermeloen en appelsienen zijn overheerlijk en laat dat eerste nu net Laura haar lievelingsfruit zijn.  Mits nog een paar maanden geduld kan ze smullen van haar andere lievelingsfruit: mango!

Natuur en milieu

's Nachts zijn de krekels luid en duidelijk aanwezig. Op een nacht kreeg Laura bezoek van een kleine hagedis in haar kamer. Verder zijn er ook heel grote hagedissen en hele kleine miertjes.

Het gezin telt niet alleen 6 zonen, maar ook 4 honden, 4 pups, 4 katten en een baby geitje.

Dirk moet maar niet naar Ghana gaan met zijn 'Groenen', zei ze.  Alle afval wordt op straat gegooid.  Heel moeilijk als je dat niet gewoon bent maar wel moet omdat er geen vuilnisbakken te vinden zijn.  Elke avond worden de straten wel netjes gepoetst, maar aan sorteren wordt niet gedaan.

Omgeving

Haar huis is dicht bij een brug gelegen.  Het lawaai van auto's, de overijverige krekels én de televisie die de ganse nacht blijft opstaan, maken dat Laura slaapt met de oortjes van haar ipod. Het huis is trouwens niet in Nkawkaw, maar ongeveer 5 à 10 minuten rijden daar vandaan.  In Nkawkaw bevinden zich de winkels van mommy en daddy.  Naast één van de winkels waar Laura overdag zit, is een cd en dvd winkel.  Dat is dus de ganse dag ambiance met Ghanese muziek.

Plannen

Voor zover ik begrepen had, zou Laura vandaag meegaan naar de kerk, maar het zou ook kunnen dat ze op stap is met haar daddy die doorgaans op zondag altijd wel ergens naartoe rijdt.

Op het programma staat ook de kleermaker.  Ze maken er prachtige kleding en Laura wil graag een kleedje in Afrikaanse stof.

Misschien zit er zelfs een festival in Kumasi in maar op aanraden van haar broer zal ze eerst met daddy overleggen of het mag.

En Evelien heeft ook nog ge-sms't om binnenkort af te spreken. 

Afspreken met haar AFS-genoten ligt wat moeilijker omdat de dichtstbijzijnde op zo'n 6 uur rijden woont.

Leuke vooruitzichten dus!

En tot slot: wist je dat deze blog gelezen wordt in België, de Verenigde Staten, Nederland, het Verenigd Koninkrijk, Ghana, Polen, Guatemala, Peru en Oekraïne?

Akua 2

Vanmiddag via facebook messenger: 'mama, moet jij niet bloggen?'.

Dus ziehier blogje op verzoek van de dochter :-)

Sinds dinsdag is Laura in haar gastgezin. Ze woont er samen met een aantal van de 6 broers, mama, papa en 2 (tiener)meisjes waarvan ze nog niet weet wie dat zijn. Eentje ervan gaat naar school en samen zorgen ze voor het eten.

Overdag gaat Laura mee naar één van de winkels van de ouders. Ze hebben elk een winkel in papierwaren/schoolgerief. De jongens helpen er ook.

Laura zelf mag weinig tot niks doen, al zou ze dat liever wel doen. Niks doen en zitten leidt tot teveel nadenken, zegt ze.

Als de broers haar laten helpen en mama ziet het, moet ze weer gaan zitten. Helpen koken kan ook niet, want als ze van de winkel thuis komen, is het eten klaar.

Ook haar was is gedaan als ze 's ochtends (vroeg!) opstaat.

Ze zal dus op één of andere manier moeten duidelijk maken dat ze graag wil helpen, iets om handen wil.

Ze heeft er een eigen kamertje. Zich wassen doet ze in een emmer en het verlangen naar een douche groeit met de dag :-)

Over school weet ze nog niets. Alles op z'n tijd in Ghana.

Gisteren zouden ze naar Kumasi gaan, maar dat ging niet door.

Morgen gaan ze normaal naar de geboortestad van haar papa, maar het zal ook pas morgen blijken of dat dan daadwerkelijk doorgaat.

Gisterenavond kwam Yenthe bij ons frietjes eten (vrijdag = frietjesdag) en daarna hebben we vrij lang met Laura gebeld. Het gaat allemaal al wat beter. Het is niet van vandaag op morgen dat je went aan een volledig nieuwe omgeving, nieuwe mensen, andere gebruiken en gewoontes. Maar ze stelt het dus goed, er wordt veel onderling geplaagd en gelachen en ze komt goed overeen met de broers.

Vanochtend had ze een dipje en dus ging 1 broer, Mulphies Forreal, met haar naar een internetcafé voor een uurtje. Hij is nu ook mijn vriend op facebook.

Mulphies Forreal is een bijnaam, zijn echte naam ken ik niet. Laura heet nu ook niet meer Laura, maar Akua (spreek uit Akwieja). Eigenlijk is ze Akua 2 want het Vlaamse meisje van vorig jaar heette ook Akua. Ze noemen je naar je geboortedag (woensdag in Laura haar geval). Vaak beseft ze niet dat ze iets tegen haar zeggen of haar wenken, omdat ze haar niet Laura noemen.

Alle Ghanezen zijn vriendelijk. Iedereen heet haar welkom in Ghana en wil haar vriend zijn.

Over een week of twee ontmoet ze een ander Vlaams meisje, Eveliene. Zij is de dochter van mijn laatste Sabena-baas en verblijft 2 maanden in Ghana. Eveliene gaat naar het laatste jaar Ingenieur-Architect en haar trip naar Ghana is in het kader van haar thesis. Vanaf 1 oktober is ze in een dorpje vlakbij Nkawkaw. Dat zal wel iets om naar uit te kijken zijn want ze is er al sinds 23 augustus en trekt rond. Ze zal vast veel leuke en interessante info hebben om te delen met Laura.

Van muggen had ze nog geen last gehad en tot hiertoe was er al altijd elektriciteit.

Van de warmte heeft ze niet zoveel last. Het is er wel altijd zo'n 28° C, maar niet zonnig.

De noordelijke helft van Ghana kent één regenseizoen dat begint in mei en aanhoudt tot eind september. Het zuiden (waar Laura verblijft) kent twee regenseizoenen. Het eerste regenseizoen loopt van april tot begin juli, het tweede nattere seizoen valt in de maanden september en oktober. Gemiddeld valt er dan ongeveer 200 tot 250 millimeter regen per maand.

Nog een beetje aardrijkskunde:

De Republiek Ghana is een land gelegen in het westen van het continent Afrika. Ghana ligt aan de Golf van Guinea en grenst aan de landen Ivoorkust, Togo en Burkina Faso. Het landschap van Ghana bestaat vooral uit laagvlaktes aangevuld met een hoger gelegen gebied dat behoort tot de Ashanti-heuvels. Dit centraal in het zuiden gelegen gebied kent een gemiddelde hoogte van 600-700 meter boven de zeespiegel. Het hoogste punt van Ghana is te vinden in het uiterste oosten. Met 885 meter hoogte is de berg Afadjato het hoogste punt van Ghana. Belangrijk element binnen het landschap van Ghana wordt gevormd door een enorm stuwmeer, het Voltameer (met dank aan klimaatinfo.nl)

Ik vergeet waarschijnlijk nog vanalles te vertellen, maar er komen nog veel blogberichten de komende 9 maanden.

Zin om Laura te schrijven?  In de vorige blogberichten vind je haar adres en info over de postzegels.

Tot gauw!

Naar het gastgezin

Gisteren is Laura aangekomen in haar gastgezin, bij de familie Tetteh in Nkawkaw. Het was een lange rit over hobbelige wegen met maar 1 stop onderweg.

Haar proximusnummer doet het niet, dus daar is ze - hopelijk slechts tijdelijk - niet bereikbaar op.
Internet is er ook niet zodat de communicatie beperkt is.

Sms'en met haar Ghanese nummer kan wel, maar niet onbeperkt natuurlijk.
Haar papa heeft haar gebeld via skype (betalende versie). Zelf moet ik nog even uitzoeken hoe dat werkt.

Hoewel ze vertelt dat haar gastgezin heel lieve mensen zijn, heeft ze het vandaag toch moeilijk (gehad).
Normaal denk ik, want na de cultuurshock in Accra, begint het echte werk nu pas. Zonder andere AFS'ers, zonder AFS begeleiders, helemaal alleen in een vreemd dorpje in een ver land, ver van alles wat haar vertrouwd is.
Dan mogen je gastouders en -broers (het zijn er 6!) nog zo lief zijn, het is wennen!

Ik hoop dat ik haar wat kunnen steunen heb en dat het de komende dagen alleen maar beter gaat. Alle begin is moeilijk.
Yenthe zegt dat Laura een sterke meid is en dat ze dat goed gaat doen. En ik geloof hem volledig, al was het daarstraks met een klein hartje...

Als je wil brieven sturen, kleef je best een A PRIOR sticker en de juiste postzegel(s).



Wie graag haar Ghanese nummer wil, kan reageren via de blog of facebook. Een sms kost mij (via Mobile Vikings) ongeveer 20 eurocent.

Tot de volgende!

Foto's

Hallo hallo,

Vandaag nog niets gehoord van die lieve, knappe dochter van mij, maar ik verneem dat ze nog gaat skypen met het vriendje.
Hoe zou je zelf zijn hé, als je moest kiezen tussen lief en ouders? :-)

Hierbij een aantal foto's vanuit Accra. Donker weertje daar. Gisteren regende het zo hard dat ze mekaar binnen niet meer konden verstaan. "Hard regenen" krijgt plots een nieuwe dimensie!



Morgen naar daddy and mommy!

Dag 2 en 3

Zaterdag, na een toch wel goede nacht, ging het richting AFS kantoor in Accra voor een rondleiding en een welkomstwoordje.
Veel heeft ze er niet van verstaan want het Engels van de Ghanezen is moeilijk verstaanbaar. Daarna zijn ze naar een museum geweest. Het was vooral veel in het busje zitten.
Ze heeft wel de zee al gezien en dat vond ze heel leuk. Foto's volgen morgen.
Accra is een mooie stad maar wel veel verkeer en veel lawaai; daar moet ze precies nog wat aan wennen.

's Avonds zijn ze uit eten gegaan, kip met rijst en banku. Lekker maar héééél pikant. Volgens wikipedia is banku "cooked fermented corn dough and cassava dough. Sometimes corn flour only". Volgens mij is het die witte bol op de foto.



Vandaag kreeg ze de eerste les Twi. Heel moeilijk volgens Laura.
Twi volgens wiki: Het Twi is een taal die gesproken wordt in Ghana door ongeveer zeven miljoen mensen. Oorspronkelijk is het de taal van de Ashanti's, een vroegere stam in Ghana. De taal is een dialect van het Akan, dat op zijn beurt weer onderdeel is van de Kwa-taalgroep.
Voorbeeld: Geef me alsjeblieft wat water = me pa wo akyeo ma nu nsuo kakra

Zo moeilijk klinkt dat nu toch niet? :-)

Ze is nu ook de trotse bezitter van Cedi, de Ghanese munt. 1 euro = 2,6 Cedi.



Ze zijn ook gaan bowlen en ze werd 3de!



Morgen de volgende les Twi, leren over de gezondheid in Ghana en naar de Ambassade met de trotro (een klein busje). Om naar de ambassade te gaan moeten ze zich opkleden.

Ze vond het al heel leuk en is nu wel zeer benieuwd naar haar gezin en hoe het daar in Nkawkaw is.

Morgen meer foto's en dinsdag een lange rit naar Nkawkaw. Van internet, laat staan free wifi is dan helaas geen sprake meer... Hopelijk kunnen we toch regelmatig contact houden.

Ter info: smsjes kan ze blijven ontvangen op haar Proximusnummer. Dat kost haar niets en ons het gewone nationale tarief.

Tot morgen!

Goed aangekomen in Accra

Gisteren zou Laura om 20u50 in Accra landen en mij een sms sturen zodra ze geland was.
Om 22u00 nog steeds geen nieuws. Vlucht vertraagd misschien? Rond 22u20 kwam het verlossende berichtje, maar van een onbekend nummer. Haar gsm kon geen verbinding maken.

Ze is dus goed aangekomen en verblijft tot maandag met 5 andere Belgen, 2 Fransen en 6 Amerikanen in een hotel (met free wifi!!!) in Accra.
Accra is 'zot mooi', warm, de andere jongeren zijn leuk, ze mist iedereen in België en ze vraagt zich soms af 'wat doe ik hier?'.

Voor verdere info is het wachten op het verslag van Yenthe want die gelukzak kon daarstraks 45 minuten met haar skypen :-)
Wij hebben met haar kunnen chatten maar ze heeft niet alles dubbel verteld/getypt.

Wat er morgen op het programma staat, wist ze niet, maar vanavond gingen ze nog uit eten. Maandag gaat ze naar haar gastgezin. Voor zover ze weet, is er niemand van de anderen die in haar buurt naar een gastgezin gaat.

Dus voor nu: dikke kus van Laura <3

Ze is vertrokken!

Na heel wat traantjes bij het afscheid van haar vriend Yenthe en nog een dikke knuffel met Ruben waren we al om 08u15 op de luchthaven.
Ook haar meter en peter en uiteraard haar papa, Rosette en kleine broer Cédric waren er om haar uit te wuiven.
10u15 was ze weg, samen met 5 andere AFS'ers en haar favoriete knuffel :-)

Om 14u10 vertrekt ze in Frankfurt naar de hoofdstad Accra, om er vanavond om 20u50 aan te komen. Het is ginder dan 18u50.
In Accra maken de Belgische studenten kennis met alle anderen die het zelfde avontuur tegemoet gaan. Vooral veel Amerikanen heb ik gehoord.
De eerste 3 dagen brengen ze samen door en dan gaat het richting gastgezin, in Nkawkaw zo'n 130 km van Accra.

Nu is het wachten op nieuws.

Om een idee te geven van de omgeving waar ze 10 maanden zal wonen, klik hier

Tot de volgende!

Morgen is de grote dag!

Morgen is het zover! Morgen vertrekt Laura naar Ghana. Ze zal er een schooljaar lang verblijven bij een gastgezin in Nkawkaw.



De voorbije 2 weken moest er nog veel geregeld worden (inentingen, visum, orthodont,...) maar nu is zelfs de valies al klaar :-)

De komende 10 maanden zal ik deze blog regelmatig updaten met informatie die we van Laura krijgen over haar belevenissen ginder.

Wie graag brieven of kaartjes stuurt, haar adres is:

Mr and Mrs Tetteh
Laura Josse
P.O. Box NK 159
NKAWKAW
GHANA

Veel leesplezier!